Sonunu Bilmeyen Çocuk

Ne Olacağını Bilmeyen Çocuk
Orta okul son sınıfta girdiği askeri okul sınav sonuçları gazetelerde ilan edilmişti.

Minik parmakları, isim listesinde kendini arar iken yüreğinin sesini kulaklarında hissediyordu çocuk.

Sonunda isminin listede olduğunu gördü. Tekrar, tekrar baktı, ismine ve sınav giriş numarasına.

Evet kazanmıştı. Ailesinin umutlarını boşa çıkarmadığı için sevinmişti. Koşarak babasının yanına giderek mutlu haberi verdi.

Yaşlı baba sevinmiş, küçük gözleri çakmak, çakmak olmuştu.

-Aferin oğlum ,hayatını kurtardın.

Çocuk, hayatın ne olduğunun ve neyi kurtardığının o kadarda farkında değildi.

Tatlı bir telaşla, okuldan istenilen evraklar hazırlandı. Uzun bir otobüs yolculuğundan sonra okula gelmişlerdi.

Nizamiyeden içeri girdiler. Kendilerine tarif edilen yolu takip ettiler. Okul bir tepenin üzerinde büyük bir tarihi bina idi. Kıvrıla, kıvrıla çıkılan uzun bir yolu tepeye doğru tırmanmaya başladılar.

Baba,görevlilere evrakları uzattı heyecandan titreyen yaşlı parmakları ile.

Kayıt işlemleri tamamlandı.

-Vedalaşın artık.

Dedi görevli. Baba dizlerini kırarak eğildi oğlunun göz hizasına.

-Hayatını kurtardın oğlum. Allah yardım etsin.

Sarıldı,öptü oğlunu. Baba, ayrıldı okuldan. Çocuğa kıyafetlerini, yatma yerini, dolabını, sınıfını gösterdiler.

İlk gecesi idi okulda çocuğun. Ailesinden uzakta yabancı bir şehirde.

Ertesi gün, sınıfa aldılar. Bir görevli girdi içeri.

-Asteğmen Adil.Hoş geldiniz çocuklar.

Eline aldığı tebeşir ile ikiye böldüğü tahtanın ilk yarısına yıldızlar çizmeye başladı.Bir yıldız, iki yıldız, üç yıldız, ay yıldız.Sonra, diğer bölüme ortasında ay yıldız olan çizgiler çizmeye başladı. İki çizgi, üç çizgi, dört çizgi, beş çizgi.

-Çocuklar bunlar rütbedir.

Yıldızlar kolaydı. Ama çizgiler karışık gelmişti çocuğa. Anlaması çok zor görünüyordu.

Bir kaç çocuk hep bir ağızdan.

-Biz hangisini takacağız.

-Siz çizgilerden oluşan rütbeleri takacaksınız.

Çocuk, babasının sözünü anımsadı. Yutkunarak kendi kendine tekrarladı.

-Evet ben hayatımı kurtardım. Sadece maddi olarak. Ne olacağımı bile bilmeden gelmiştim buraya.Çizgiler sarmıştı hayatımı. Oysa biliyordum. Geleceğin gökyüzünde ve yıldızlarda olduğunu, çizgilerin ise sınırlarda bulunduğunu.