| Gecedir |
| . |
| gecedir durdum ortasında hüznün yağmur mermi gibi iniyor sabrıma yoluma mayın ekerek giden Aralık Ocak sapa kaldı gecedir yumruğum kendi avcuma öylesine sürüldü ki yüreğim buzullara o hırcın nehir gün olur bir şiir acar |
| . |
| Mandolin |
| . |
| Eski bir mandolindi ölümdü anlatılan Kır kahvesinde çocuklara çalardı Temmuz örerken evini sarmaşıkla Çan çiçekleri göğsünde kuru kalbi Ne yalnızlık kalır ne aşk Serin yaz geceleri penceresinden Şimdi kış ve uykusuz çocuklar |
